O DE HIGHLIGHTS

INSTALLATIE ‘DRESS REHEARSAL’ Jivan van der Ende

De artistieke praktijk van Jivan van der Ende bestaat voornamelijk uit installaties, performances en publicaties. In haar praktijk laat ze verschillende media zoals kostuumontwerp, tekeningen, fotografie en videowerk in elkaar over gaan. In het werk bevraagt ze de verschillende statuten die aan een kunstobjecten en aan gebruiksvoorwerpen worden gegeven. Dit gebeurt in haar performances en ook in de speelse manier waarop de verschillende media en materialen bij elkaar worden geplaatst; Haar sculpturale werken kunnen ontwikkelen tot sets voor performances. Haar opleiding tot modeontwerper is nog steeds duidelijk zichtbaar in het werk; van de casting van haar performers tot het gebruik van kostuums. Textiel, het meest dominerende materiaal binnen haar praktijk, gebruikt ze om haar artistieke vrijheid te onderzoeken. De positie van het kledingstuk in onze cultuur is momenteel complex en intrigerend. Het is een gebruiksvoorwerp waar we ons mee identificeren en waarmee we op een simpele manier radicaal van gedaante kunnen verwisselen, dit kan emancipatie en een gevoel van vrijheid opleveren. Het is een ding dat een directe rol speelt in onze cultuur, zowel politiek, als economisch en ecologisch. Jivan van der Ende studeerde in 2014 af aan ArtEZ, zij studeert momenteel in Gent en woont en werkt in Antwerpen. Naast haar autonome artistieke praktijk werkt ze ook als freelance kostuumontwerper voor andere kunstenaars.

“Het werk van Jivan van der Ende is on-Nederlands goed. Het is simpel, helder en slim. Als ze een schilder was, was ze René Magritte. Als ze een kunstenaar was, was ze Gert Robijns. Als ze een ontwerper was, was ze Karel Martens meets Vivienne Westwood. Maar Jivan is nu nog een zee die denkt. Ik verheug me ontzettend op haar toekomst.” – Amber van den Eeden

FILM ‘CHANGING ROOMS MUSICAL’ Simona Koutná

The work title of this work was: Girly girls and sexy bitches running the world through a pink mirror and neon knife, dreaming about things that I understand. This film of Simona Koutná is many things: a rap manifesto, a rouge test, a childhood drawing, a lucid dream frozen in time, an ongoing exhaustion of self-identification. Koutná (Prague, 1994) says about this work: ‘CHANGING ROOMS MUSICAL is about me, myself and my reflection in an iPhone 8, MP4s, MP3s, JPEGs, Pages, and objects’ talks. Continuously exploiting personal experience of fears and desires, which I am a part of and surrounded by. I continue to process past experiences from my upbringing in Prague, under the pressure of projected ambitions. With this in mind I interrogate my need to cling to outside elements and values. Within my rooted in/dependence, I oscillate between contradicting positions, of solitude—detachment / adherence—belonging, self-love / unfulfilled self-realization. I question why.’ Simona Koutná currently lives in Arnhem and studies at Werkplaats Typografie.

“Dit werk van kunstenares Simona Koutná is een indrukwekkend hedendaags kunstwerk dat gaat over vrouwzijn, stereotypes en mediaconstructies. Ze weet tijd in techniek en inhoud te vangen en neemt je mee naar een ruimte in haar hoofd. Waardoor je automatisch meegezogen wordt in haar blik op de wereld. De manier waarop ze zichzelf tastbaar maakt is wonderlijk: je voelt je als toeschouwer vanaf seconde één obsessief met haar verbonden, zoals een jong kind op de basisschool vol is van een lievelingsjuf van wie het leert lezen. Simona geeft met dit werk haar eigen fysieke aanwezigheid als getuige, maker en slachtoffer van een tijd een vorm, die vervolgens weer op zichzelf staat. De kracht is betoverend. Ik denk dat het in de buurt komt van een dagboek dat op een dag wereldberoemd is.”

– Amber van den Eeden

LEZING ‘ONTWERPEND ONDERZOEK’ Chris Wienk

Chris Wienk studeerde in 2014 als modeontwerpster cum laude af aan ArtEZ. Daarna ‘verdween’ ze onder de radar en werd ze meer en meer een ontwerpend onderzoeker. Vanuit haar interesse voor het ontwerpersvak formuleert zij vraagstukken over mode om deze vervolgens zowel conceptueel als ruimtelijk vorm te geven. Haar ideeën, vraagstukken en concepten zijn innoverend, verfrissend en bevrijdend. Haar werkt levert vormen op, die herkenbaar zijn aan haar poëtische handschrift. Chris Wienk: “Een ontwerp is nooit af. Ik zou mezelf daarom omschrijven als de ontwerper die geen producten maakt. Ik documenteer mijn ontwerpprocessen heel gedetailleerd met als doel deze ideeën en halfproducten als fundamentele onderzoeken terug te geven aan de discipline.” Tijdens de lezing bespreekt Chris Wienk een serie werken aan de hand van ontwerpprocessen. Zo krijg je een inkijkje in haar ontwerpbrein en methodiek.

“Chris Wienk heeft een prachtige stem waarmee ze liefdevol vertelt over haar vak en haar visie hierop. Haar inkijkjes op die wereld zijn als de foto’s van een astronaut, die vanuit een raket naar de aarde kijkt. Ze heeft dezelfde souplesse, welbespraaktheid en charme als Liselore Frowijn, maar daar waar Liselore de hele wereld lijkt te openen, gaat Chris als het ware met een kijkdoos voor je staan om je een blik te laten werpen op een kleine intieme wereld, die speciaal voor jou is stilgezet.”

– Amber van den Eeden

LEZING ‘ENTRE LES DEUX’ Anne Kluytenaar

Anne Kluytenaar maakt kleding voor mannen, die ook door vrouwen gedragen kan worden. Haar handschrift neigt naar couture, maar blijft Nederlands door de uitgesproken, esthetische en onconventionele kijk, die clean, experimenteel en minimalistisch is, met een lichte humoristische hint. In haar praktijkbeoefening is zij gefascineerd door storytelling en de restricties tussen mannenmode en vrouwenmode. Ze is geobsedeerd door stereotypes en streef ernaar om grenzen in gender, huidkleur en lichamelijke diversiteit te doen vervagen, op te heffen, vloeibaar te krijgen. Voor Anne Kluytenaar is al haar werk een zelfportret, in alle aspecten. Haar gevoelens, meningen en ervaringen gebruikt ze voor het vertellen en laten zien van een verhaal. Hierin probeert ze zich zo kwetsbaar mogelijk op te stellen, om de kwetsbaarheid van de mens en het menszijn in een maatschappij te laten zien. Dit resulteerde tijdens haar afstuderen in een collectie ‘mantelpakjes voor vrouwen, maar dan voor mannen’, die niet een vervreemdend maar juist een vanzelfsprekend en omarmend beeld schepte. Deze collectie was gebaseerd op de transitie van haar vader van man naar vrouw. Momenteel werkt zij aan een ruimtelijke reconstructie, die het verhaal vertelt van haar jeugd.

“Mode vertelt het verhaal van sociale regels en verandering. Mode is een manier om te laten zien wat er in een samenleving speelt en bevochten wordt. Dat zie je in het werk van Anne Kluytenaar heel goed. Haar kracht ligt in het vertalen van de essentie van een concept, het ontwikkelen van een bijpassend beeld (materialisatie) en een kwalitatief hoogstaand vakmanschap (techniek). Tegelijkertijd maakt Anne ook schilderijen, parfums, installaties, sculpturen en dessins. Ze schept als het ware creatieve universums, waardoor ze (vrees ik) voor geen enkele discipline genoeg zichtbaar en/ of grijpbaar is geweest. Anne liep stage bij Acne, Raf Simons en Viktor & Rolf. In 2014 presenteerde zij als finalist haar mannencollectie ‘LUX IS CROSSING’ tijdens de 29e editie van Festival d’Hyères. Ik hoop door haar uit te nodigen tijdens FDFA dat de omvang van haar talent wordt (her-)ontdekt.” – Amber van den Eeden.